ਭਿਟੈ

[ਕ੍ਰਿ:। ਹਿੰਦੀ, ਭੇਟਨਾ=ਮਿਲਨਾ। ਪੰਜਾਬੀ, ਭਿੱਟਣਾ=ਲੱਗਣਾ, ਛੁਹਣਾ] ੧. ਛੋਹ ਕੇ ਅਪਵਿੱਤ੍ਰ ਕਰੇ। ਯਥਾ- ‘ਮਤੁ ਭਿਟੈ ਵੇ ਮਤੁ ਭਿਟੈ’ (੪੭੨)। ੨. ਛੋਹੇ, ਨੇੜੇ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ। ਯਥਾ- ‘ਜਿਥੈ ਥੋੜਾ ਧਨੁ ਵੇਖੈ ਤਿਥੈ ਤਪਾ ਭਿਟੈ ਨਾਹੀ’ (੩੧੫)।

« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ