ਭੀਖ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਭਿਕਸ਼=ਮੰਗਣਾ] ੧. ਮੰਗਣ, ਭਿਖਿਆ। ਯਥਾ- ‘ਮੰਨੈ ਨਾਨਕ ਭਵਹਿ ਨ ਭਿਖ’ (੩)। ੨. [ਸੰਪ੍ਰਦਾ] ਜੂਨ। ਕਿਉਂਕਿ ਭਿਖਿਆ ਮੰਗਣੀ ਅਤਿ ਦੁਖ ਅਰ ਖੁਆਰੀ ਦਾ ਕੰਮ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਜੂਨਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁਲਣਾ ਤੇ ਖੁਆਰ ਹੋਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਯਥਾ- ‘ਲਖ ਚਉਰਾਸੀਹ ਭੀਖ ਭਵਿਆ’ (੪੩੩)।