ਭੁਖਾ

[ਗੁ:। ਦੇਖੋ, ‘ਭੁਖ’। ਆ ਪ੍ਰਤੇ] ੧. ਖੁਧਿਆ ਵਾਲਾ, ਭਾਵ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾਲੂ। ਯਥਾ- ‘ਮਨ ਭੁਖਾ ਭੁਖਾ ਮਤ ਕਰਹਿ ਮਤ ਤੂ ਕਰਹਿ ਪੂਕਾਰ’ (੨੭)। ੨. ਭੁੱਖ, ਖੁਧਿਆ।