ਭੁੰਞ

[ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਭੁਜ੍ਹ੍ਹ।] ਭੁੰਚ ਦੀ ਥਾਂ ਭੁਞ, ਸ੍ਵਰਣਤਾ ਕਰਕੇ) ਖਾਹ, ਭੋਗ, ਅਨੰਦ ਲੈ। ਯਥਾ- ‘ਮਿਲਿ ਸੰਗਤਿ ਹਰਿ ਰਸੁ ਭੁੰਞੁ’ (੧੧੭੯)। ਦੇਖੋ, ‘ਭੁੰਚ’।