ਭੇਖ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਭਿਕਸ਼ਕ] ੧. ਭਿਖਾਰੀ, ਮੰਗਤਾ। ਯਥਾ- ‘ਜੰਤ ਭੇਖ ਤੂ ਸਫਲਿਓ ਦਾਤਾ ਸਿਰਿ ਸਿਰਿ ਦੇਵਣਹਾਰੋ’ (੭੬੪), ਜਿੰਨੇ ਜੀਵ ਹਨ ਮੰਗਤੇ ਹਨ, ਇਕ ਤੂੰ ਹੀ ਦਾਤਾ ਹੈਂ। ੨. [ਸੰ:। ਵੇਸ਼] ਲਿਬਾਸ, ਪਹਿਰਾਵਾ, ਭੇਸ, ਭੇਖ। ਯਥਾ- ‘ਬਾਹਰ ਭੇਖਿ ਨ ਪਾਈਐ ਪ੍ਰਭੁ ਅੰਤਰਜਾਮੀ’ (੧੦੯੯)। ੩. ਭੇਖ ਤੋਂ ਕਈ ਵੇਰ-ਅੰਦਰਲੇ ਭਾਵ-ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਯਥਾ- ‘ਜਿਹਿ ਬਿਖਿਆ ਸਗਲੀ ਤਜੀ ਲੀਓ ਭੇਖ ਬੈਰਾਗ’ (੧੪੨੭), ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਰੀ ਅੰਦਰਲੀ ਮਨੋਕਾਮਨਾ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਹੈ ਤੇ ਵੈਰਾਗ ਦਾ ਭਾਵ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ ਹੈ।