[ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਭ੍ਰਮਣਂ] (ਇਕ ਥਾਂ ਛੱਡ ਦੂਜੀ ਥਾਂ ‘ਤੇ) ਭੌਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਭੌਂਦਾ ਹੀ ਭੌਂਦਾ ਹੈ। ਯਥਾ- ‘ਚਲ ਚਿਤ ਵਿਤ ਭ੍ਰਮਾ ਭ੍ਰਮੰ’ (੫੦੫), ਚੰਚਲ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਚਿਤ ਧਨ ਵਿੱਚ, (ਕੈਸਾ ਹੈ ਧਨ? ਜੋ ਇਕ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਠਹਿਰਦਾ) ਭੌਂਦਾ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਰੋਤ: ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਸ਼ਬਦਾਰਥ
« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ