[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਭ੍ਰਾਸ੍ਟ। ਪੰਜਾਬੀ, ਭੱਠ ਤੇ ਭੜ ਪ੍ਰਤੇ, ਹਾਰੇ=ਵਾਂਙੂ*] ੧. ਭੱਠ ਦੇ ਮਾਨਿੰਦ, ਭੱਠ ਵਾਂਙੂ। ਯਥਾ- ‘ਜਿਥੈ ਅਗਨਿ ਭਖੈ ਭੜਹਾਰੇ’ (੧੦੦੭), ਜਿਥੇ ਭੱਠੇ ਦੇ ਸਮਾਨ ਅੱਗ ਬਲਦੀ ਹੈ। ੨. ਭੜ ਭੜ ਕਰ ਕੇ ਬਲਣਾ। *ਪੋਠੋਹਾਰ ਵਿੱਚ ਹੁਣ ਤੱਕ ‘ਹਾਰ’ ਪਦ ‘ਵਾਂਙੂ’ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਬੋਲਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ-ਕੋਈ ਤੇਰੇ ਹਾਰ ਤਾਂ ਨਹੀਂ।
ਸ੍ਰੋਤ: ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਸ਼ਬਦਾਰਥ
« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ