ਭੰਨੀ

[ਕ੍ਰਿ:। ਦੇਖੋ, ‘ਭਾਨੈ’] ੧. ਟੁੱਟ ਗਈ। ਯਥਾ- ‘ਫਰੀਦਾ ਭੰਨੀ ਘੜੀ ਸਵੰਨਵੀ’ (੧੩੮੧)। ੨. ਤੋੜ ਕੇ। ਯਥਾ- ‘ਸੀਲ ਸੰਜਮੁ ਸੁਚ ਭੰਨੀ ਖਾਣਾ’ (੧੨੪੩)।