ਮਖਟੂ

[ਗੁ:। ਪੰਜਾਬੀ, ਖੱਟਣਾ=ਰੁਪਯਾ ਕਮਾਉਣਾ। ਖਟੂ=ਜੋ ਕਮਾਵੇ। ‘ਮ’ ਨਿਖੇਧਵਾਚਕ। ਮ+ਖਟੂ] ਨਿਕੰਮਾ, ਜੋ ਕਮਾਈ ਨਾ ਕਰ ਸਕੇ, ਜੋ ਖੱਟੇ ਕੁਛ ਨਾ। ਯਥਾ- ‘ਮਖਟੂ ਹੋਇ ਕੈ ਕੰਨ ਪੜਾਏ’ (੧੨੪੫)।