[ਗੁ:। ਪੰਜਾਬੀ] ੧. ਮੱਤ ਵਾਲਾ, ਮਜ਼ਹਬ ਵਾਲਾ। ਯਥਾ- ‘ਕਵਣ ਮੂਲੁ ਕਵਣ ਮਤਿ ਵੇਲਾ’ (੯੪੨), ਅਸਲ (ਤੇਰਾ) ਕੀ ਹੈ ਤੇ ਕਿਸ ਮੱਤ ਵਾਲਾ ਹੈਂ (ਤੂੰ)। ਦੇਖੋ, ‘ਪਵਨ ੨.’ ੨. [ਖ: ਤ: ਪੁ: ਸ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਮਤਿ=ਬੁੱਧੀ। ਵੇਲਾ=ਸਮਾਂ] ਬੁਧਿ ਦਾ ਸਮਾਂ। ਯਥਾ- ‘ਕਵਣ ਮੂਲੁ ਕਵਣ ਮਤਿ ਵੇਲਾ’ (੯੪੨), ਸਿੱਧ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ (ਬੁੱਧੀ ਦਾ) ਮੁੱਢ ਕਿਹੜਾ ਹੈ, ਅਰ ਇਸ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਹੋਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਕਿਹੜਾ ਹੈ?
ਸ੍ਰੋਤ: ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਸ਼ਬਦਾਰਥ
« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ