ਮਹਾਬਲੀ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਮਹਾ+ਬਲਨਿ] ਬੜੇ ਬਲ ਵਾਲੇ, (ਕਾਮਾਦਿ)। ਯਥਾ- ‘ਪੰਜੇ ਬਧੇ ਮਹਾਬਲੀ ਕਰਿ ਸਚਾ ਢੋਆ’ (੧੧੯੩)।