ਮਾਣਿਓ

[ਕ੍ਰਿ:। ਪੰਜਾਬੀ, ਮਾਣਨਾ] ੧. ਭੋਗਿਆ (ਅਨੰਦ)। ੨. ਮਾਣ ਦਿੱਤਾ, ਵਡਿਆਇਆ। ਯਥਾ- ‘ਸਤਿਜੁਗ ਤੈ ਮਾਣਿਓ ਛਲਿਓ ਬਲਿ ਬਾਵਨ ਭਾਇਓ’ (੧੩੯੦)।