[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਮਾਰ੍ਹ੍ਹਕੰਡੇ੍ਯ:] ਇਕ ਰਿਖੀ ਦਾ ਨਾਉਂ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਇਕ ਪੁਰਾਣ ਵੀ ਲਿਖਿਆ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਮਾਰਕੰਡੇ ਨੂੰ ਚਿਰੰਜੀਵੀ ਯਾ ਸਦਾ ਜੀਵਤ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਯਥਾ- ‘ਮਾਰਕੰਡੇ ਤੇ ਕੋ ਅਧਿਕਾਈ ਜਿਨਿ ਤ੍ਰਿਣ ਧਰਿ ਮੂੰਡ ਬਲਾਏ’ (੬੯੨)।
ਸ੍ਰੋਤ: ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਸ਼ਬਦਾਰਥ
« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ