ਮਿਠਤੁ

[ਸੰ:। ਦੇਖੋ, ‘ਮਿਠਾ’। ਮਿਠਾ ਤੋਂ ਭਾਵ ਵਾਚਕ ਸੰਗਿਆ-ਮਿਠਤ] ਮਿੱਠਾਪਨ, ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਣਾ, ਪਿਆਰ ਵਾਲਾ ਵਰਤਾਉ। ਯਥਾ- ‘ਮਿਠਤੁ ਨੀਵੀ ਨਾਨਕਾ ਗੁਣ ਚੰਗਿਆਈਆ ਤਤੁ’ (੪੭੦)।