ਮਿਠੜੇ

[ਗੁ:। ਦੇਖੋ, ‘ਮਿਠਾ’। ੜਾ ਪ੍ਰਤੇ] ਮਿਠਾ, ਅਰਥਾਤ ਪਿਆਰਾ। ਯਥਾ- ‘ਅੰਮ ਅਬੇ ਥਾਵਹੁ ਮਿਠੜਾ’ (੭੩), ਮਾਂ ਬਾਪ ਨਾਲੋਂ ਪਿਆਰਾ, ਮਿਠੜਾ ਦਾ ਬਹੁ-ਬਚਨ ਮਿਠੜੇ। ਯਥਾ: ‘ਮੁਖਿ ਬੋਲੀ ਮਿਠੜੇ ਵੈਣ’ (੧੩੬)।

« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ