[email protected]
ਪ੍ਰੋਫਾਈਲ
logout

ਮਿਸਟੰ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਮਿਸ੍ਟ] ਮਿੱਠਾ। ਯਥਾ- ‘ਨਚ ਰਾਜ ਸੁਖ ਮਿਸਟੰ’ (੭੦੮), ਤਥਾ-’ਮੁਖ ਮਿਸਟ ਬਾਣੀ’।

ਸ੍ਰੋਤ: ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਸ਼ਬਦਾਰਥ
ਬਦਲਵੇਂ ਮਤਲਬ:
  • ਮਿਸਟ
    ਦੇਖੋ, ਮਿਸਟ ਅਤੇ ਮਿਸਟਾਨ. ਸਦਾ ਚਾਯ ਮੁਖਿ ਮਿਸ੍ਟਬਾਣੀ." (ਸਵੈਯੇ ਮਃ ੩. ਕੇ) ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਮਿੱਠੀ ਬਾਣੀ. "
« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ

ਮੇਰੇ ਪਸੰਦੀਦਾ ਲੇਖ

No bookmark found