ਮੀਠੇ

[ਗੁ:। ਦੇਖੋ, ‘ਮਿਠਾ’] ੧. ਮਿੱਠਾ, ਸ਼ੀਰੀਂ ਵਾਲਾ। ੨. ਸੁਆਦੀਕ, ਪਿਆਰਾ। ਯਥਾ- ‘ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਕਛੂ ਨ ਲਾਗਈ ਭਗਤਨ ਕਉ ਮੀਠਾ’ (੭੦੮), ਤਥਾ-’ਮੀਠੇ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਉ ਜਿੰਦੂ’ (੨੧੮)।

« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ