[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਮੰਡੂਕਾ। ਹਿੰਦੀ, ਮੇਂਡਕ। ਪੁ: ਪੰਜਾਬੀ, ਮੀਂਡਕ] ਡੱਡੂ, ਡੱਡ, ਇਕ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਜੰਤੂ ਜੋ ਧਰਤੀ ਤੇ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਫਿਰਦਾ ਹੈ, ਬਰਸਾਤ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਯਥਾ- ‘ਐਬ ਤਨਿ ਚਿਕੜੋ ਇਹੁ ਮਨੁ ਮੀਡਕੋ’ (੨੪), ਭਾਵ ਮਨ ਡੱਡੂ ਐਬਾਂ ਰੂਪੀ ਚਿੱਕੜ (ਸਿਵਾਲ) ਹੀ ਖਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਰੋਤ: ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਸ਼ਬਦਾਰਥ
« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ