[ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਮੂਸ੍ਹ੍ਹ=ਚੋਰੀ ਕਰਨੀ। ਹਿੰਦੀ, ਮੁਸਨਾ] ੧. ਲੁੱਟ ਕੇ, ਚੁਰਾ ਕੇ। ਯਥਾ- ‘ਪਾਚਹੁ ਮੁਸਿ ਮੁਸਲਾ ਬਿਛਾਵੈ’ (੪੮੦), ਪੰਜਾਂ (ਕਾਮਾਦਿ) ਨੂੰ ਜੋ ਲੁੱਟਣਾ ਹੈ, ਏਹੀ ਮੁਸੱਲਾ (ਆਸਣ) ਹੈ। ਤਥਾ-’ਕਬੀਰ ਮਾਇਆ ਚੋਰਟੀ ਮੁਸਿ ਮੁਸਿ ਲਾਵੈ ਹਾਟਿ’ (੧੩੬੫)। ੨. [ਦੇਸ਼ ਭਾਸ਼ਾ] *ਬੁਸ ਬੁਸ ਕਰ ਕੇ, ਅੰਦਰੋਂ ਅੰਦਰ, ਹੌਲੇ ਹੌਲੇ ਰੋਣਾ। ਯਥਾ- ‘ਮੁਸਿ ਮੁਸਿ ਰੋਵੈ ਕਬੀਰ ਕੀ ਮਾਈ’ (੫੨੪)। ੩. [ਪੂਰਬੀ ਬੋਲੀ] ਹੌਲੇ ਹੌਲੇ। ਯਥਾ- ‘ਮੁਸਿ ਮੁਸਿ ਮਨੂਆ ਸਹਜਿ ਸਮਾਨਾ’ (੧੧੫੮)। *ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਬੁਸ ਬੁਸ, ਬੁਸਕ ਬੁਸਕ, ਆਦਿ ਪਦ ਇਸ ਥਾਵੇਂ ਬੋਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਰੋਤ: ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਸ਼ਬਦਾਰਥ
« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ