ਮੂਸੇ

[ਸੰ:। ਦੇਸ਼ ਭਾਸ਼ਾ] ੧. ਇਹ ਇਕ ਧਰਮੀ ਸੂਰਮੇ ਰਾਠ ਦਾ ਨਾਉਂ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮੰਗ ਦੀ ਇਸਤ੍ਰੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਕਰ ਰਾਣੇ ਨਾਲ ਵਿਆਹੀ ਗਈ ਸੀ, ਸਣੇ ਰਾਣੇ ਦੇ ਤੇ ਸਹਾਇਕਾਂ ਦੇ ਕੈਦ ਕਰ ਲਿਆਂਦਾ ਸੀ ਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਇਸਤ੍ਰੀ ਦਾ ਸਤ ਰਖਿਆ ਤੇ ਗਹਿਣੇ ਬਸਤ੍ਰ ਦੇ ਕੇ ਰਾਣੇ ਨਾਲ ਹੀ ਟੋਰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਇਸ ਧਰਮੀ ਸੂਰਮੇ ਦੀ ਵਾਰ ਢਾਡੀਆਂ ਨੇ ਗਾਈ। ਉਸ ਵਾਰ ਦੀ ਸੁਰ ਉੱਤੇ ਗਾਉਣ ਲਈ ਕਾਨੜੇ ਦੀ ਵਾਰ ਤੇ ਸਤਿਗੁਰਾਂ ਨੇ ਧੁਨਿ ਲਿਖੀ।*ਯਥਾ- ‘ਮੂਸੇ ਕੀ ਵਾਰ ਕੀ ਧੁਨੀ’ (੧੩੧੨)। ੨. [ਦੇਖੋ, ‘ਮੂਸੀਏ’] ਠੱਗੇ ਗਏ। ਯਥਾ- ‘ਇਹ ਓਰੇ ਮੂਸੇ’ । *ਦੇਖੋ, ‘ਬਾਣੀ ਬਿਉਰਾ’-ਕ੍ਰਿਤ ਡਾਕਟਰ ਚਰਨ ਸਿੰਘ ਜੀ।