[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਮ੍ਰਿਗ = ਹਰਨ। ਦੇਸ਼ ਭਾਸ਼ਾ, ਛਾਲ = ਛਿਲ, ਖੱਲ] ਹਰਨ ਦੀ ਖੱਲ, ਜੋ ਹੇਠ ਵਿਛਾ ਕੇ ਆਸਨ ਵਾਂਙ ਵਰਤਣ ਵਿਚ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਯਥਾ- ‘ਮ੍ਰਿਗ ਛਾਲਾ ਪਰ ਬੈਠੇ ਕਬੀਰ’ (੧੧੬੨)।
ਸ੍ਰੋਤ: ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਸ਼ਬਦਾਰਥ
« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ
[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਮ੍ਰਿਗ = ਹਰਨ। ਦੇਸ਼ ਭਾਸ਼ਾ, ਛਾਲ = ਛਿਲ, ਖੱਲ] ਹਰਨ ਦੀ ਖੱਲ, ਜੋ ਹੇਠ ਵਿਛਾ ਕੇ ਆਸਨ ਵਾਂਙ ਵਰਤਣ ਵਿਚ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਯਥਾ- ‘ਮ੍ਰਿਗ ਛਾਲਾ ਪਰ ਬੈਠੇ ਕਬੀਰ’ (੧੧੬੨)।