ਮ੍ਰਿਗਾਚ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਮ੍ਰਿਗ = ਹਰਨ। ਅਚ = ਖਾਣਾ, ਚਮ੍ਹ੍ਹ ਧਾਤੂ] ੧. ਜੋ ਮ੍ਰਿਗਾਂ ਨੂੰ ਖਾਵੇ, ਸ਼ੇਰ। ਯਥਾ- ‘ਕਈ ਕੋਟਿ ਭੂਤ ਪ੍ਰੇਤ ਸੂਕਰ ਮ੍ਰਿਗਾਚ’ (੨੭੬)। ੨. [ਮ੍ਰਿਗ + ਚ] ਮਿਰਗਪੁਣਾ (ਹੋਰ ਜੰਤੂ)।