[ਕਰ: ਧਾ: ਸ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਰਤ੍ਨਾਕਰ। ਰਤਨ + ਆਕਰ = ਖਾਣ। ਪੰਜਾਬੀ, ਰਤਨਾਕਰ। ਓ, ਪ੍ਰਤਯ] ੧. ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਖਾਣ। ਯਥਾ- ‘ਤੂੰ ਸਾਗਰੋ ਰਤਨਾਗਰੋ ਹਉ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣਾ ਤੇਰੀ ਰਾਮ’ (੭੭੯)। ੨. [ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਰਤ੍ਨਾਕਰ] ਸਮੁੰਦ੍ਰ* । ਯਥਾ- ‘ਗੁਰੁ ਬੋਹਿਥੁ ਤਾਰੇ ਰਤਨਾਗਰੁ’ (੩੭੭), ਗੁਰੂ ਰੂਪੀ ਜਹਾਜ਼ (ਭਵ) ਸਾਗਰ ਤੋਂ ਤਾਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ। ੩. [ਵਿਸ਼ੇਸਣ ਵਿਸ਼ੇਸ੍ਯ। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਰਤਨ। ਆਗਰ = ਸਰੇਸ਼ਟ] ਸਰੇਸ਼ਟ ਰਤਨ। ਯਥਾ- ‘ਗੁਰੁ ਸਾਗਰੋ ਰਤਨਾਗਰੁ’ (੪੩੬), ਅਰਥਾਤ ਗੁਰੂ ਸਰੇਸ਼ਟ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਸਾਗਰ ਹਨ। *ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਉਚਾਰਨ ਦੇਸ਼ ਭੇਦ ਕਰਕੇ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪੰਜਾਬੀ ਡੇਰਾ, ਸਿੰਧੀ ਡੇਰੋ।
ਸ੍ਰੋਤ: ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਸ਼ਬਦਾਰਥ
« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ