ਰਤਾ

[ਗੁ:। ਦੇਖੋ, ‘ਰਤੁ’] ੧. ਸੂਹਾ, ਲਾਲ। ੨. ਰੰਗਿਆ। ਯਥਾ- ‘ਰਤਾ ਪੈਨਣੁ ਮਨੁ ਰਤਾ’ (੧੬), ਮਨ ਦਾ (ਸਾਈਂ ਪ੍ਰੀਤ ਵਿਚ) ਰੰਗਿਆ ਜਾਣਾ ਹੀ ਲਾਲ (ਪੁਸ਼ਾਕ ਦਾ) ਪਹਿਨਣਾ ਹੈ। ਤਥਾ-’ਨਾਮਿ ਰਤਾ ਸੋਈ ਨਿਰਬਾਣੁ’ (੩੮੫)।