ਰਵਾਰੈ

[ਸੰ:। ਦੇਖੋ, ‘ਰਾਲਾ’] ਧੂੜੀ, ਘੱਟਾ। ਯਥਾ- ‘ਛੁਟਕਤ ਹੋਇ ਰਵਾਰੈ’ (੧੨੧੪), ਤੁਹਾਥੋਂ ਛੁਟਦਿਆਂ ਹੀ ਖੇਹ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।