[ਗੁ:। ਦੇਖੋ, ‘ਰਤੀ’। ਰੱਤੀ ਦਾ ਦੂਸਰਾ ਰੂਪ, ਰਾਤੀ] ੧. ਰਤੀ ਭਰ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਥੋੜ੍ਹੀ। ਯਥਾ- ‘ਹੋਮੈ ਕਰਿ ਰਾਤੀ’ (੨੬੫), (ਸਰੀਰ ਨੂੰ) ਰਤੀ ਰਤੀ ਕਰ ਕੇ ਹਵਨ ਕਰੇ। ਤਥਾ-’ਸਤਿ ਹੋਵਨੁ ਮਨਿ ਲਗੈ ਨ ਰਾਤੀ’ (੧੮੫)। ੨. [ਕ੍ਰਿ:] ਰਚੀ ਹੋਈ, ਰੰਗੀ ਹੋਈ। ਯਥਾ- ‘ਤਿਤੁ ਤਨਿ ਮੈਲੁ ਨ ਰਾਤੀ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭਿ ਰਾਤੀ’ (੭੭੧), ਜੋ ਇਸਤ੍ਰੀ ਹਰੀ ਦੇ ਰੰਗ ਵਿਚ ਰੰਗੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਤਨ ਵਿਚ ਰਤੀ ਭਰ ਮੈਲ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ। ੩. [ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਰਾਤ੍ਰੀ। ਪੰਜਾਬੀ, ਰਾਤ, ਤੇ ਬਹੁ-ਬਚਨ ਰਾਤੀਂ] ਰਾਤਾਂ। ਯਥਾ- ‘ਰਾਤੀ ਹੋਵਨਿ ਕਾਲੀਆ’ (੭੮੯), ਤਥਾ-’ਰਾਤੀ ਰੁਤੀ ਥਿਤੀ ਵਾਰ’ (੭)। ੪. ਰਾਤ ਨੂੰ, ਰਾਤ ਸਮੇਂ। ਯਥਾ- ‘ਰਾਤੀ ਊਘੈ ਦਬਿਆ’ (੩੦੪)।
ਸ੍ਰੋਤ: ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਸ਼ਬਦਾਰਥ
« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ