ਰਾਸਿ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ*]੧. ਪੂੰਜੀ। ਯਥਾ- ‘ਗੁਣਿ ਰਾਸਿ ਬੰਨ੍ਹ੍ਹਿ ਪਲੈ ਆਂਨੀ’ (੩੭੨), ਤਥਾ-’ਕੂੜੀ ਰਾਸਿ ਕੂੜਾ ਵਾਪਾਰੁ’ (੪੭੧)। ੨. [ਗੁ:। ਫ਼ਾਰਸੀ, ਰਾਸਤ ਦਾ ਸੰਖੇਪ] ਦਰੁਸਤ, ਸੱਚੀ, ਸਿੱਧੀ, ਸੱਚਾ। ਯਥਾ- ‘ਚਉਥੀ ਨੀਅਤਿ ਰਾਸਿ ਮਨੁ’ (੧੪੧), ਤਥਾ-’ਸਚੁ ਵਖਰੁ ਧਨੁ ਰਾਸਿ ਲੈ’ (੨੨)। ਦੇਖੋ, ‘ਵਖਰ’ ੩. [ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ] ਇਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲੀਲ੍ਹਾ, ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਰਾਮ ਆਦਿਕਾਂ ਦੇ ਕੌਤਕ ਬਣਾ ਕਰ ਲੋਗਾਂ ਨੂੰ ਦਿਖਲਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਸ ਵਿਚ ਸਰੂਪ ਬਣ ਕੇ ਨੱਚਦੇ, ਗਾਉਂਦੇ ਤੇ ਬਤਾਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਯਥਾ- ‘ਰਾਸਿ ਮੰਡਲੁ ਕੀਨੋ ਆਖਾਰਾ’ (੭੪੬)। ਦੇਖੋ, ‘ਰਹਰਾਸਿ’ *ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਵਿੱਚ ਰਾਸ਼ਿ=ਢੇਰ। ਸੂਰਜ ਦੇ ੧੨ ਟਿਕਾਣਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਰਾਸ਼ਿ ਯਾ ਰਾਸ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਅਰਬੀ ਵਿੱਚ ਰਾਸ=ਉਚ੍ਯਾਈ। ਫ਼ਾਰਸੀ ਵਿੱਚ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵੇਲੇ ‘ਨਗ’ ਦੇ ਅਰਥ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਹਾ ਕੁ ਪੰਜ ਰਾਸ ਘੋੜੇ ਅਰਥਾਤ ਪੰਜ ਨਗ ‘ਘੋੜਿਆਂ’ ਦੇ। ਪਰ ਰਾਸੁਲ ਮਾਲ=ਅਰਬੀ ਵਿੱਚ ਪੂੰਜੀ, ਮੂੜੀ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਰਾਸ=ਪੂੰਜੀ, ਮੂੜੀ।