ਰੋਗੁ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ] ੧. ਦੁਖ, ਦਰਦ, ਬੀਮਾਰੀ। ੨. ਇਖ਼ਲਾਕੀ ਯਾ ਮਾਨਸੀ ਕਸਰ ਯਾ ਕਸੂਰ। ਯਥਾ- ‘ਹਉਮੈ ਰੋਗੁ ਮਾਨੁਖ ਕਉ ਦੀਨਾ’ (੧੧੪੦)।