ਰੋਸ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਰੋਸ। ਪੰਜਾਬੀ, ਰੋਸ] ਕ੍ਰੋਧ, ਗੁੱਸਾ। ਯਥਾ- ‘ਸਾਹਿਬੁ ਰੋਸੁ ਧਰਉ ਕਿ ਪਿਆਰੁ’ (੩੩੮), ਤਥਾ-’ਰੋਸੁ ਨ ਕੀਜੈ ਉਤਰੁ ਦੀਜੈ’ (੯੩੮)।