[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਲਗੁਡ। ਹਿੰਦੀ, ਲਕਰੀ, ਲਾਕਰੀ, ਲਕੜੀ। ਪੰਜਾਬੀ, ਲੱਕੜ] ਲੱਕੜ* । ਯਥਾ- ‘ਲਕਰੀ ਬਿਖਰਿ ਜਰੀ ਮੰਝ ਭਾਰਿ’ (੮੭੯), ਤਥਾ-’ਕਬੀਰ ਬਨ ਕੀ ਦਾਧੀ ਲਾਕਰੀ ਠਾਢੀ ਕਰੈ ਪੁਕਾਰ’ (੧੩੬੯)। *ਇਸ ਦਾ ਮੂਲ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ‘ਲਗੜ’ ਹੀ ਜਾਪਦਾ ਹੈ, ਸੋ ਲਗੜ ਦੇ ਅਰਥ ਸੋਟੀ ਹਨ, ਪਰ ਦੇਸ਼ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਇਸ ਦਾ ਅਰਥ ‘ਲਕੜੀ’ ਯਾ ‘ਕਾਠ’ ਹੋ ਗਿਆ ਜਾਪਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਰੋਤ: ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਸ਼ਬਦਾਰਥ
« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ