ਲਾਲਤੀ

[ਗੁ:। ਹਿੰਦੀ, ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਲਾਲਿਤ=ਵਾਂਛਿਤ] ੧. ਮਨ ਪਸਿੰਦ, ਸੋਹਣੀ, ਸੁੰਦਰ। ਯਥਾ- ‘ਤੰਬੂ ਪਲੰਘ ਨਿਵਾਰ ਸਰਾਇਚੇ ਲਾਲਤੀ’ (੧੪੧)। ੨. [ਸੰਪ੍ਰਦਾ] ਅਤਲਸੀ।