ਲਾਹੇ

[ਸੰ:। ਦੇਖੋ, ‘ਲਾਹਾ’] ੧. ਲਾਭ, ਖੱਟੀ, ਨਫ਼ਾ, ਫ਼ਾਇਦਾ। ਯਥਾ- ‘ਲਾਹੇ ਕਾਰਣਿ ਆਇਆ ਜਗਿ’ (੯੩੧)। ੨. [ਦੇਸ਼ ਭਾਸ਼ਾ, ਲਾਹੁਣ=ਹੇਠ ਉਤਾਰਨਾ] ਖਾਈ ਜਾਣਾ। (ਢਿੱਡ ਵਿੱਚ) ਭਰੀ ਜਾਣਾ। ਯਥਾ: ‘ਗਰਧਪ ਵਾਂਗੂ ਲਾਹੇ ਪੇਟਿ’ (੨੦੧)।

« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ