[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਲਯ। ਧਾਤ, ਧਾ=ਧਾਰਨ ਧਾਤੂ ਤੋਂ ਧਾਤੁ=ਮਾਇਆ] ੧. (ਈਸ਼੍ਵਰੀਯ) ਪ੍ਰੀਤ ਅਰ ਮਾਇਆ। ਯਥਾ- ‘ਲਿਵ ਧਾਤੁ ਦੁਇ ਰਾਹ ਹੈ ਹੁਕਮੀ ਕਾਰ ਕਮਾਇ’ (੮੭)। ੨. ਲਿਵ=ਮਨ ਦਾ ਸਾਈਂ-ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜੁੜੇ ਰਹਿਣਾ। ਧਾਤ=[ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਧਵਨਂ=ਦੌੜਨਾ। ਮਨ ਦਾ ਸਾਈਂ ਚਰਨਾਂ ਤੋਂ ਉਠ ਕੇ ਅਨੀਸ਼੍ਵਰ ਵਿੱਚ] ਦੌੜਨਾ, ਭਾਵ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ। ਤੁਕ ਦਾ ਅਰਥ-ਸਾਈਂ ਵਿੱਚ ਜੁੜੇ ਰਹਿਣਾ ਯਾ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਵਿੱਚ ਭੱਜੇ ਰਹਿਣਾ, ਦੋ ਰਸਤੇ (ਬਿਰਤੀ ਦੇ ਹਨ)। ਦੇਖੋ, ‘ਧਾਤ’
ਸ੍ਰੋਤ: ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਸ਼ਬਦਾਰਥ
« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ