ਲੀਆ

[ਗੁ:। ਅਰਬੀ, ਲਈਨ] ੧. ਫਿਟਕਾਰਿਆ ਹੋਇਆ। ਯਥਾ- ‘ਸੰਤ ਕਾ ਲੀਆ ਧਰਤਿ ਬਿਦਾਰਉ’ (੮੬੭), ਸੰਤ ਦੇ ਫਿਟਕਾਰੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਪੁਰ ਮਾਰਦਾ ਹਾਂ। ੨. [ਅ:] ਲਈ, ਵਾਸਤੇ। ਤੁਕ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ-ਸੰਤਾਂ ਦੇ ਵਾਸਤੇ (ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਨੂੰ) ਧਰਤੀ ਪੁਰ ਮਾਰਦਾ ਹਾਂ। ੩. [ਕ੍ਰਿ:। ਹਿੰਦੀ, ਲੈਣਾ ਦਾ ਭੂਤਕਾਲ] ਲੀਤਾ, ਗ੍ਰਹਿਣ ਕੀਤਾ।

« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ