ਲੋਕਕਹ

[ਸੰਬੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਲੋਕ ਤੋਂ] ਲੋਕ ਦੀ। ਯਥਾ- ‘ਨਹ ਚਿੰਤਾ ਕਛੁ ਲੋਕਕਹ’ (੧੩੫੫)।