ਲੰਕੂਰੁ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਲਾਂਗੂਲ। ਪੁ: ਪੰਜਾਬੀ, ਲੰਕੂਰ] ਪੂਛ। ਯਥਾ- ‘ਹਣਵੰਤੁ ਜਾਗੈ ਧਰਿ ਲੰਕੂਰੁ’ (੧੧੯੪)।