ਵਜਾਇ

[ਕ੍ਰਿ:। ਦੇਖੋ, ‘ਵਾਇ’] ਵਜਾ ਕੇ, ਨੌਬਤ ਵਜਾ ਕੇ। ਯਥਾ- ‘ਧਰਤੀ ਉਪਰਿ ਕੋਟ ਗੜ ਕੇਤੀ ਗਈ ਵਜਾਇ’ (੫੯੫)।