ਵਿਆਪੈ

[ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਵਿਆਪਨ] ੧. ਪੂਰਨ ਸਮਾਇਆ ਹੋਇਆ। ੨. ਲੱਗਦਾ। ਯਥਾ- ‘ਹਰਿ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰਿ ਪੀਆਇਆ ਫਿਰਿ ਕਾਲੁ ਨ ਵਿਆਪੈ’ (੧੦੯੨)। ੩. ਖਿੰਡ ਗਏ। ਯਥਾ- ‘ਦੁਸਮਨ ਹਤੇ ਦੋਖੀ ਸਭਿ ਵਿਆਪੇ ਹਰਿ ਸਰਣਾਈ ਆਇਆ’ (੧੨੬੮)।

« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ