[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਵਿਸ] ੧. ਜ਼ਹਿਰ, ਵਿਹੁ, ਮਹੁਰਾ। ਯਥਾ- ‘ਬਾਹਰਿ ਧੋਤੀ ਤੂਮੜੀ ਅੰਦਰਿ ਵਿਸੁ ਨਿਕੋਰ’ (੭੮੯), ਤਥਾ-’ਵਿਸੁ ਖਾਧੀ ਤਤਕਾਲਿ ਮਰਿ ਜਾਏ’ (੩੦੮), ਤਥਾ-’ਏਹੁ ਵਿਸੁ ਸੰਸਾਰ ਤੁਮ ਦੇਖਦੇ’ (੯੨੨), ਜਗਤ ਨੂੰ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਵਿਹੁ ਰੂਪ ਦੇਖਦੇ ਹੋ। ੨. [ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਵਿਸ਼੍ਵ=ਸਾਰਾ ਜਗਤ] ਯਥਾ- ‘ਏਹੁ ਵਿਸੁ ਸੰਸਾਰ ਤੁਮ ਦੇਖਦੇ’ (੯੨੨), ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਦੇਖਦੇ ਹੋ।
ਸ੍ਰੋਤ: ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਸ਼ਬਦਾਰਥ
« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ