ਵਿਸਨ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਵਿਸ੍ਟ] ਵਿਆਪਕ ਪਰਮਾਤਮਾ। ਯਥਾ- ‘ਵਿਸਨ ਮਿਲੇ ਸਭ ਹੀ ਸਚੁ ਪਾਵੈ’ (੩੪੨), ਦੇਖੋ, ‘ਬਿਸਨ’