ਵਿਸਮਾਦੁ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਵਿਸ੍ਹ੍ਹਮ੍ਯ:] ਅਸਚਰਜ ਰੂਪ, ਹੈਰਾਨ, ਅਸਚਰਜ। ਉਹ ਅੰਦਰਲੀ ਅਵਸਥਾ ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਝਲਕਾਰੇ ਯਾ ਸਾਧਨ ਹੇਠ ਮਨ ਦੀ ਗਤੀ ਰਹਿ ਜਾਏ ਤੇ ਆਤਮਾ ਆਪੇ ਵਿੱਚ ਆਪੇ ਦਾ ਰਸ ਲੈ ਆਵੇ।