ਸਖਣੀ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਸਕਸ਼ਣ=ਵਿਹਲ। ਪੰਜਾਬੀ, ਸੱਖਣਾ=ਖ਼ਾਲੀ] ਖ਼ਾਲੀ, ਵਿਰਵਾ। ਯਥਾ: ‘ਪਾਤਾਲੀ ਅਕਾਸੀ ਸਖਨੀ’ (੩੮੧), ਅਕਾਸ਼ ਭਾਵ ਸ੍ਵਰਗ ਤੇ ਪਾਤਾਲ ਦੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਤੋਂ (ਬੁਧੀ) ਖ਼ਾਲੀ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਭਾਵ ਅਤ੍ਰਿਪਤ ਸੀ। ੧੫੧