ਸਖੀ ਸਹੇਲੀ

[ਦ੍ਵੰਦ ਸ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਸਖੀ। ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ, ਸਹੀ ਤੋਂ ਸਹੇਲੀ, ਪੰਜਾਬੀ] ਸਖੀ ਜੋ ਸਹਚਾਰ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ, ਪਿਆਰੀ ਸਖੀ। ਯਥਾ- ‘ਸਹੇਲੀ ਨਨਦ ਗਹੇਲੀ’ (੪੮੨)।