ਸਚ ਮਨੇ

[ਵਿਸ਼ੇਸਣ ਵਿਸ਼ੇਸ। ਪੰਜਾਬੀ] ਸਚੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ। ਯਥਾ- ‘ਮੈਲੁ ਨਾਹੀ ਸਚ ਮਨੇ’।