ਸਜਣ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਸਜ੍ਹ੍ਹਜਨ :] ੧. ਸ੍ਰੇਸ਼ਟ ਪੁਰਖ, ਭਲਾ ਆਦਮੀ, ਸ਼ਰੀਫ਼। ੨. ਮਿਤ੍ਰ, ਪਿਆਰ ਦੇ ਨਿਬਾਹ ਵਾਲਾ। ਯਥਾ- ‘ਹਰਿ ਸਜਣ ਦਾਵਣਿ ਲਗਿਆ’ (੧੩੪), ਹਰੀ ਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਪੱਲੇ ਲੱਗਿਆਂ ਭਾਵ (ਸ਼ਰਨ ਪਇਆਂ)।