ਸਤ ਕਾ ਖੇੜਾ

[ਸੰਬੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਸਤ੍ਯ। ਖੇਟ=ਪਿੰਡ। ਪੰਜਾਬੀ, ਖੇੜਾ] ਸਤ ਦਾ ਨਗਰ। ਦੇਖੋ, ‘ਖੇੜਾ’