[ਗੁ:। ਪੰਜਾਬੀ, ਸ: + ਪੀਲਾ] ੧. ਪੀਲਾ। ੨. ਐਸਾ ਚਿੱਟਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਲਾਲੀ ਨਾ ਰਹੇ* । ਰੂੰ ਦਾ ਗੋਹੜਾ। ਯਥਾ- ‘ਤੁਮ ਮਖਤੂਲ ਸੁਪੇਦ ਸਪੀਅਲ’ (੪੮੬)। ਦੇਖੋ, ‘ਮਖਤੂਲ’ *ਪੀਲਾ ਚਿਹਰਾ ਉਸ ਵੇਲੇ ਬੋਲਦੇ ਹਨ ਜਦ ਚਿਹਰੇ ਤੋਂ ਸੁਰਖੀ ਉਡ ਜਾਏ ਤੇ ਚਿਟਾਸ ਰਹਿ ਜਾਏ। ਇਸੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਸ ਰੇਸ਼ਮ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਖਾਯ ਅਸਰ ਉਡ ਜਾਏ ਤੇ ਸੁਫ਼ੈਦੀ ਰਹਿ ਜਾਏ ਉਹ ਪੀਲਾ ਯਾ ਸਪੀਲਾ ਰੇਸ਼ਮ। ਐਸੀ ਮੁਰਾਦ ਜਾਪਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਰੋਤ: ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਸ਼ਬਦਾਰਥ
« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ