ਸਬਰ

[ਸੰ:। ਅਰਬੀ, ਸੁਬਰ] ਝੱਲਣਾ, ਜੇਰਾ, ਸੰਤੋਖ। ਯਥਾ- ‘ਸਬਰ ਅੰਦਰਿ ਸਾਬਰੀ’ (੧੩੮੪), ਸੰਤੋਖੀਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸੰਤੋਖ ਹੈ।