ਸਬਾਇ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਸਰ੍ਹ੍ਹਵ। ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ, ਸਬ। ਪੰਜਾਬੀ, ਸੱਬ। ਨਵੀਨ ਪੰਜਾਬੀ, ਸਭ। ਪੰਜਾਬੀ ਪ੍ਰਤੇ, ਆਇ] ਸਭ ਥਾਂ ‘ਤੇ। ਯਥਾ- ‘ਸਾਰੰਗ ਪਾਣਿ ਸਬਾਇ’ (੧੦੯੦), ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਹੀ ਸਭ ਥਾਂ ‘ਤੇ ਹੈ।