ਸਮੂਚੰ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਸਮੁਚਯ=ਇਕੱਠ। ਵਡਿੱਤ] ਵਡਿਆਈ ਵਾਲਾ। ਯਥਾ- ‘ਊਚੰ ਤ ਨੀਚੰ ਨਾਨ੍ਹ੍ਹਾ ਸੁਮੂਚੰ’ (੧੩੫੪), (ਜੇ) ਊਚ ਹੋਊ ਤਾਂ ਨੀਵਾਂ ਹੋਣਾ ਪਊ ਜੇ (ਸਮੂਚੰ) ਵਡਿਆਈ ਵਾਲਾ ਯਾ ਵੱਡਾ ਹੋਊ ਤਾਂ (ਨਾਨਾ) ਛੋਟਾ (ਹੋਣਾ ਪਊ)।

« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ